Od DisplayPort po D-Sub: złącza wideo w monitorach LCD

Opublikowano: Styczeń 29, 2016

W poniższym artykule przyjrzymy się z bliska złączom wideo używanym w monitorach LCD. Wraz z pojawieniem się nowej generacji złączy coraz więcej monitorów LCD oferuje różne rodzaje wejść sygnałowych. Jakość obrazu i swoboda użytkowania zależą w dużym stopniu od tego, jak dobrze użytkownik zna cechy każdego złącza i czy jest w stanie świadomie z nich korzystać, gdy podłącza do monitora urządzenia zewnętrzne.


Uwaga: poniższy tekst został przygotowany na podstawie angielskiego tłumaczenia japońskiego artykułu „IT Media LCD Display Course II, Part 2” opublikowanego 16 grudnia 2008 roku. Copyright 2011 ITmedia Inc. Informacje o złączu Mini DisplayPort dodano w angielskim tłumaczeniu.

Szeroki wybór złączy wideo w monitorach LCD

Rosnąca popularność urządzeń w wysokich rozdzielczościach sprawia, że monitory LCD wyposaża się w coraz więcej różnych typów złączy wideo. Wielu użytkowników stanęło już zapewne przed dylematem, co i jak podpiąć do monitora, który oferuje różne rodzaje wejść sygnałowych. W tym artykule omówimy po kolei wszystkie najpopularniejsze złącza wideo. Na początek przyjrzyjmy się dostępnym opcjom:

FlexScan 3237 connectors
Złącza wejściowe monitora FlexScan EV3237

Złącza monitorów LCD przeznaczonych do pracy z komputerami PC można podzielić na dwie grupy: złącza analogowe, czyli pozostałość z czasów monitorów CRT, oraz nowsze złącza cyfrowe. W przypadku złączy analogowych konieczna jest dodatkowo konwersja sygnałów cyfrowych z wnętrza komputera na sygnały analogowe oraz konwersja sygnałów analogowych z powrotem do formatu cyfrowego przez monitor LCD odbierający sygnał. Proces ten może spowodować pogorszenie jakości obrazu (ma na to wpływ także jakość użytej ścieżki konwersji sygnału analogowego na cyfrowy). Złącza cyfrowe oferują lepszą jakość obrazu, ponieważ przesyłają sygnały cyfrowe bez konwersji ani modyfikacji.

Złącza monitorów LCD można także podzielić ze względu na podłączane do nich urządzenia: z reguły są to wejścia dla komputerów PC lub wejścia dla urządzeń audio-wideo (AV). Pięć najczęściej spotykanych złącz wejściowych dla komputera to D-Sub (do połączeń analogowych), DVI-D (do połączeń cyfrowych), DVI-I (zarówno do połączeń analogowych, jak i cyfrowych) oraz HDMI i DisplayPort, które reprezentują nową generację złączy do połączeń cyfrowych. Nowsze adaptery odbierają i wysyłają sygnały wideo z komputerów PC i monitorów LCD korzystając ze złącza USB.

Z kolei do najpopularniejszych złączy dla urządzeń AV należą Composite video, SVideo, Component video, D15 i HDMI. Wszystkie z nich (z wyjątkiem nowego standardu HDMI) korzystają z połączeń analogowych. Tak jak w przypadku wejść PC, cyfrowe połączenie HDMI zapewnia zazwyczaj lepszą jakość obrazu z urządzenia audio-wideo niż połączenia analogowe.

Warto pamiętać, że choć standard HDMI stworzono z myślą o urządzeniach audio-wideo, obsługuje on także komputery PC. Porty HDMI niektórych monitorów LCD oficjalnie obsługują sygnał PC, podczas gdy inne – bez względu na to, czy fizycznie umożliwiają wyświetlanie sygnału wejściowego z komputera PC – oficjalnie go nie obsługują.

Podstawowe typy złączy w standardowych monitorach
Sygnał PC Sygnał AV
Cyfrowe DisplayPort, Mini DisplayPort, DVI-D, DVI-I, HDMI HDMI
Analogowe D-Sub, DVI-I D1 – 5, Component, S-Video, Composite

D-Sub i DVI: standardowe złącza do komputerów PC

Obecnie dwa podstawowe złącza dla środowisk komputerowych to D-Sub i DVI.

Złącze D-Sub, znane także pod oficjalną nazwą D-Sub miniature, nie służy wyłącznie do wyświetlania obrazów. Może być także wykorzystywane jako złącze portu szeregowego, portu równoległego, SCSI i innych (liczba pinów zależy od zastosowania złącza). Te standardy są dziś jednak bardzo rzadko spotykane w komputerach osobistych, a ich funkcje przejął standard USB.

Gdy port D-Sub funkcjonuje jako złącze monitora, nazywany jest również portem VGA (VGA to używany od wielu lat standard analogowy). Jest to wówczas złącze DE-15 z 15 pinami w trzech rzędach, nazywane często złączem „mini-D-Sub 15-pin” lub „D-Sub 15-pin” (niektóre złącza pomijają niewykorzystywane piny). D-Sub jest obecnie najczęściej używanym złączem monitora, kompatybilnym z olbrzymią liczbą komputerów i monitorów LCD.

 D-Sub
Żeńskie złącze D-Sub (zdjęcie z lewej) po stronie monitora i męskie złącze D-Sub (zdjęcie w środku) po stronie kabla. Po obu stronach złącza w kablu D-Sub znajdują się śrubki, które można ręcznie przekręcić, aby zapobiec przypadkowemu odpięciu kabla (zdjęcie z prawej).

Standard DVI (Digital Visual Interface) używa jednego z trzech typów złączy: DVI-D dla połączeń cyfrowych, DVI-A dla połączeń analogowych oraz DVI-I dla obu rodzajów połączeń. Analogowe złącze DVI-A nie jest powszechnie używane i nie ma dużego znaczenia przy wyborze monitora.

Warto pamiętać, że istnieją dwa typy popularnych połączeń cyfrowych DVI-D: single link i dual link. Połączenie DVI-D single-link umożliwia wyświetlanie obrazu w rozdzielczości maksymalnie 1920 × 1200 pikseli (WUXGA). Wyższe rozdzielczości (np. 2560 × 1600 pikseli) wymagają połączenia DVI-D dual-link, które zapewnia dwukrotnie większą przepustowość niż single-link (7,4 Gb/s lub więcej). Połączenie DVI-D dual-link jest możliwe tylko wtedy, gdy wejście DVI-D monitora LCD, wyjście DVI-D komputera PC i kabel DVI-D są kompatybilne ze standardem dual-link DVI-D.

Kolejny standard DVI, czyli DVI-I, może służyć zarówno do połączeń cyfrowych, jak i analogowych, w zależności od użytego kabla do monitora. Jako że analogowy sygnał DVI-I jest kompatybilny ze standardem D-Sub, da się stworzyć połączenie analogowe za pomocą kabla do monitora ze złączem D-Sub z jednej strony i złączem DVI-I z drugiej. W zależności od kabla i złączy po stronie komputera PC i monitora LCD czasem możliwe jest także użycie adaptera, aby połączyć złącze DVI-I ze złączem D-Sub.

 DVI
Żeńskie złącze DVI-D po stronie monitora (zdjęcie z lewej) oraz męskie złącze DVI-D single-link (18-pin) po stronie kabla (zdjęcie w środku). Tak samo jak w przypadku kabli D-Sub, kabel DVI-D można zabezpieczyć przed odpięciem przekręcając śrubki znajdujące się po obu stronach złącza (zdjęcie z prawej).
 DVI
Układ pinów określa typ złącza DVI. Po lewej widać złącze DVI-D dual-link (24 piny), a po prawej złącze DVI-A (17 pinów).
 DVI
Po lewej widać złącze DVI-I single-link (23 piny), a po prawej złącze DVI-I dual-link (29 pinów).

Jakiś czas temu korzystano jeszcze z kabli do monitorów ze złączami DVI-I po obu stronach, ale dziś są już rzadko spotykane. Wyszły z użycia, ponieważ ich konfiguracja utrudniała określenie, czy połączenie jest analogowe, czy cyfrowe, co prowadziło do częstych problemów technicznych. Jeśli i komputer, i monitor LCD mają złącza DVI-I, pomyłek najlepiej jest uniknąć tworząc połączenie cyfrowe za pomocą kabla DVI-D.

Trzy cyfrowe złącza nowej generacji

Najnowsze standardy cyfrowe, który zyskały ostatnio na popularności, to HDMI (High-Definition Multimedia Interface), DisplayPort oraz Mini DisplayPort. Wszystkie trzy umożliwiają cyfrowe przesyłanie sygnałów audio i wideo za pomocą jednego kabla, a także gwarantują łatwą obsługę (podłączanie i odłączanie).

Złącza HDMI, DisplayPort i Mini DisplayPort przypominają kształtem złącze USB typu A (np. takie, jak na komputerze PC). Nie mają one śrubek, co z jednej strony ułatwia ich szybkie przepinanie, a z drugiej grozi łatwiejszym odłączeniem kabla przez pomyłkę (np. po zahaczeniu go ręką).

 HDMI, DisplayPort, Mini DisplayProt
Po lewej widać żeńskie złącze HDMI (typ A), po środku żeńskie złącze DisplayPort, a po prawej żeńskie złącze Mini DisplayPort. Złącze HDMI ma 19 pinów, a złącza DisplayPort i Mini DisplayPort po 20 pinów. Ponadto standard HDMI ma złącze typu B z 29 pinami, obsługujące rozdzielczości wyższe niż 1080p.

Standardy HDMI, DisplayPort i Mini DisplayPort są także kompatybilne z HDCP, czyli technologią do ochrony praw autorskich cyfrowych treści, która autoryzuje urządzenia wejściowe i wyjściowe przed wyświetleniem obrazu wideo.

Kolejną zaletą jest to, że sygnały wideo w standardach HDMI, DisplayPort i Mini DisplayPort można swobodnie konwertować z i do standardu DVI-D, czyli cyfrowego interfejsu komputera PC. Odpowiedni adapter lub kabel konwertujący pozwala odbierać lub wysyłać sygnał wideo z lub do złącza DVI-D, HDMI, DisplayPort lub Mini DisplayPort. Niestety ta technika nadal nie jest idealna i w niektórych przypadkach urządzenia wejściowe i wyjściowe okazują się niekompatybilne (obraz wideo nie jest wyświetlany).

Choć standardy HDMI, DisplayPort i Mini DisplayPort pozwalają przesyłać sygnały audio i wideo za pomocą jednego kabla, standard DVI-D może przesyłać tylko sygnały wideo i wymaga osobnych portów wejścia-wyjścia oraz kabli dla sygnałów audio. Z tego względu podczas konwersji między standardami DVI-D a HDMI, DisplayPort lub Mini DisplayPort za pomocą jednego kabla można przesyłać tylko sygnał wideo (niektóre urządzenia mogą przesyłać sygnał audio ze strony DVI poprzez odpowiedni adapter).

Przyjrzyjmy się bliżej technologiom HDMI i DisplayPort.

HDMI – nowy standard cyfrowy kompatybilny z wideo w wysokiej rozdzielczości

Standard HDMI – dziś powszechnie używany w urządzeniach takich jak telewizory i nagrywarki – został stworzony w grudniu 2002 roku przez firmy Sony, Toshiba, Thomson Multimedia, Panasonic (wcześniej Matsushita), Hitachi i Philips we współpracy z Silicon Image, amerykańskim producentem półprzewodników. Sygnały wideo HDMI są oparte na standardzie DVI-D, czyli cyfrowym interfejsie RGB używanym w komputerach PC, do którego dodano funkcje transmisji audio oraz zarządzania prawami cyfrowymi (DRM). Standard HDMI powstał jako cyfrowy interfejs audio i wideo do zastosowania w elektronice domowej oraz sprzęcie audio-wideo.

 HDMI
Złącze HDMI typu A żeńskie (zdjęcie z lewej) i męskie (zdjęcie w środku). Kompaktowy kabel HDMI można łatwo podłączyć i odłączyć, tak jak kabel USB (zdjęcie z prawej). Kable HDMI dzielą się na dwa rodzaje: kable standardowe (kategoria 1), które osiągnęły wartość 74,25 MHz w testach prędkości transmisji, oraz kable high speed (kategoria 2), które osiągnęły prędkość 340 MHz. Kable high speed są rekomendowane dla sygnałów w wysokiej rozdzielczości, np. 1440p.

Przy omawianiu standardu HDMI nie sposób nie wspomnieć o różnicach w funkcjonalności między jego poszczególnymi wersjami. Istotne rozbieżności występują zwłaszcza między wersjami HDMI do 1.2a włącznie a wersjami od 1.3 wzwyż.

Najważniejsze różnice przedstawiono w tabelach poniżej.

Wszystkie wersje HDMI są ze sobą wstecznie kompatybilne, dlatego sygnały audio i wideo można bez problemu odbierać i przesyłać nawet, jeśli urządzenie wyjściowe jest kompatybilne z wersją 1.3 lub nowszą, a urządzenie wejściowe z wersją 1.2a lub starszą. Należy jednak pamiętać, że jeśli urządzenie wyjściowe używa funkcji dostępnych dopiero od wersji 1.3, nie będą one dostępne w urządzeniu wejściowym zgodnym z wersją HDMI 1.2a lub starszą.

Choć wersja HDMI 1.3 daje możliwość obsługi standardów takich jak xvYCC i Deep Color, pozwalających wyświetlać kolory więcej niż 24-bitowe, nie wszystkie urządzenia z niej korzystają. W praktyce numer wersji HDMI, np. 1.3, wskazuje tylko teoretyczne specyfikacje techniczne, a każdy producent osobno decyduje, jakie funkcje udostępnić dla konkretnych produktów. W efekcie nawet urządzenie kompatybilne ze standardem HDMI 1.3a może nie mieć wszystkich funkcji obsługiwanych w wersji 1.3a.

Główne funkcje poszczególnych wersji HDMI (1)
Wersja Data wprowadzenia Szerokość pasma sygnału Rozdzielczość Ilość klatek na sekundę Głębia koloru Przestrzeń kolorów Obsługa wejścia-wyjścia PC
1.0 Grudzień 2002 165 MHz / 4,95 Gb/s 1080p 60 Hz 24 bity YCr-Cb
1.1 Maj 2004 165 MHz / 4,95 Gb/s 1080p 60 Hz 24 bity YCr-Cb
1.2 Sierpień 2005 165 MHz / 4,95 Gb/s 1080p 60 Hz 24 bity YCr-Cb, RGB
1.2a Grudzień 2005 165 MHz / 4,95 Gb/s 1080p 60 Hz 24 bity YCr-Cb, sRGB
1.3 Czerwiec 2006 340 MHz / 10,2 Gb/s 1440p (2560 x 1440 pikseli) 120 Hz 24 bity, 30/36/48 bitów (Deep Color) YCr-Cb, sRGB, xvYCC
1.3a,b,c Listopad 2006 340 MHz / 10,2 Gb/s 1440p (2560 x 1440 pikseli) 120 Hz 24 bity, 30/36/48 bitów (Deep Color) YCr-Cb, sRGB, xvYCC
1.4a,b,c Maj 2009 340 MHz / 10,2 Gb/s 2160p (4096 x 2160 pikseli) 24 Hz 24 bity, 30/36/48 bitów (Deep Color) YCr-Cb, sRGB, xvYCC
2.0 Wrzesień 2013 600 MHz / 18 Gb/s 2160p (4096 x 2160 pikseli) 60 Hz 24 bity, 30/36/48 bitów (Deep Color) YCr-Cb, sRGB, xvYCC
Główne funkcje poszczególnych wersji HDMI (2)
Wersja PCM (192 kHz / 24 bity, 8ch) Dolby Digital DTS DVD Audio SACD Dolby TrueHD, DTS-HD Master Audio CEC (1) Lipc Sync (2) Złącze mini
1.0
1.1
1.2
1.2a
1.3
1.3a,b,c ⃝ (funkcja dodana)
1.4a,b ⃝ (funkcja dodana)
2.0 ⃝ (funkcja dodana)

1. CEC (Consumer Electronics Control) – sygnał używany do sterowania urządzeniami komunikującymi się poprzez HDMI, wykorzystywany m.in. w technologii Aquos Familink firmy Sharp, Regzalink firmy Toshiba i Viera Link firmy Panasonic.
2. Lip Sync – funkcja służąca do automatycznej synchronizacji sygnałów audio i wideo.

DisplayPort – nowy konkurent HDMI do miana następcy DVI

Standard DisplayPort, oficjalnie zatwierdzony w maju 2006 roku, został po raz pierwszy wprowadzony w maju 2005 roku przez amerykańskie stowarzyszenie VESA (Video Electronics Standards Association) zajmujące się tworzeniem standardów dla interfejsów komputerowych. Do VESA przynależą głównie producenci komputerów PC i monitorów, a promowany przez nich standard DisplayPort ma docelowo zastąpić standardy DVI i D-Sub w roli interfejsu PC. Nie ma jednak żadnych przeciwwskazań, aby używać DisplayPort także w sprzęcie audio-wideo.

 DisplayPort
Złącze DisplayPort żeńskie (zdjęcie z lewej) i męskie (zdjęcie w środku). Kabel DisplayPort przypomina kabel HDMI, ale w przeciwieństwie do niego ma także dwa zaczepy w górnej części złącza, zapobiegające przypadkowemu odpięciu (zdjęcie z prawej).

DisplayPort 1.0 oferuje maksymalną prędkość transmisji 10,8 Gb/s, obsługę rozdzielczości do 2560 × 2048 pikseli lub więcej, głębię koloru 48 bitów (16 bitów na kolor RGB) i maksymalną częstotliwość odświeżania 120 Hz (120 klatek na sekundę). Podstawowe specyfikacje tego standardu są więc bardzo zbliżone do specyfikacji HDMI. Jednakże w przeciwieństwie do HDMI, w którym transmisja sygnału zegara oraz sygnałów wideo RGB odbywa się oddzielnie, w DisplayPort wszystkie sygnały audio i wideo są przesyłane do urządzenia docelowego przez jedno połączenie szeregowe, podzielone na tzw. „micro-pockets” (jednostki transferu).

Standard DisplayPort 1.2 obsługuje rozdzielczości:

– 3840 x 2160 pikseli dla jednego wyświetlacza
– 2560 x 1600 pikseli dla dwóch wyświetlaczy
– 1920 x 1600 pikseli dla częstotliwości 240 klatek na sekundę
– 1920 x 1600 pikseli dla czterech monitorów

Standard DisplayPort 1.3 będzie obsługiwał rozdzielczość do 8 K (8192×4320)

DisplayPort to interfejs szeregowy tak jak PCI Express, generujący zegar z danych zamiast na podstawie zewnętrznych sygnałów zegara, dlatego możliwe jest łatwe zwiększenie prędkości transmisji danych oraz dodawanie funkcji. Oprócz tego DisplayPort korzysta z konfiguracji, w której monitor LCD jest obsługiwany bezpośrednio, co pozwala ograniczyć liczbę komponentów. Inną zaletą DisplayPort jest możliwość przesyłania sygnałów na odległość do 15 metrów.

W standardzie DisplayPort stronę wyjściową definiuje się jako urządzenie źródłowe, a stronę wejściową jako urządzenie synchronizujące. Komunikacja między urządzeniem źródłowym i synchronizującym pozwala na automatyczne dopasowanie optymalnej rozdzielczości, głębi koloru i częstotliwości odświeżania transmisji. Dane audio i wideo mogą być przesyłane przez kombinację kanałów pojedynczych, podwójnych lub poczwórnych z prędkością 1,62 Gb/s lub 2,7 Gb/s. Konfiguracja minimalna to pojedynczy kanał o prędkości 1,62 Gb/s, a maksymalna – cztery kanały o prędkości po 2,7 Gb/s (razem 10,8 Gb/s).

W urządzeniach synchronizujących istotne są obsługiwane przez nie formaty audio oraz inne parametry. W przypadku audio konieczna jest kompatybilność z 16-bitowym liniowym PCM (32/44,1/48 kHz). Obsługa innych formatów jest opcjonalna, ale DisplayPort jest kompatybilny z wysokiej jakości formatami audio takimi jak Dolby TrueHD i DTS HD. W przypadku danych barw wymagana jest kompatybilność ze standardami RGB, YCbCr (4:2:2) i YCbCr (4:4:4).

coloredge

Monitor LCD EIZO ColorEdge CG318-4K 31,1” z wbudowanymi portami DisplayPort

 

Opłaty licencyjne za wdrożenie HDMI i DisplayPort

Istotną różnicę między standardami HDMI i DisplayPort stanowią opłaty licencyjne. Za wdrożenie HDMI w swoim urządzeniu producent musi zapłacić 10 tysięcy dolarów rocznie, podczas gdy implementacja HDCP wymaga opłaty w wysokości 15 tysięcy dolarów rocznie. Rzecz jasna wiąże się to z pokaźnymi kosztami dla producentów. Jeśli detaliczna cena produktu końcowego odzwierciedla koszta licencyjne poniesione przez producenta, różnicę odczuje także przeciętny użytkownik. Bardziej powszednim przykładem jest kabel HDMI, który także jest objęty opłatą licencyjną, zawyżającą jego cenę w stosunku do innych kabli audio-wideo. Opłaty licencyjne nie są jednak jedynym czynnikiem wpływającym na ceny urządzeń – liczą się także m.in. wymagania dotyczące jakości.

Standard DisplayPort nie wymaga żadnych dodatkowych opłat poza licencją na HDCP, dlatego jest bardziej opłacalny dla producentów. Rozwój produkcji masowej może spowodować dalszy spadek cen produktów z tym interfejsem, na czym skorzystają zwykli użytkownicy. Mimo to HDMI nadal pozostaje najpopularniejszym standardem cyfrowym dla sprzętu audio-wideo i konsoli do gier wideo. Wydaje się mało prawdopodobne, aby DisplayPort – nawet ustandaryzowany przez producentów komputerów PC – zajął jego miejsce. Nie zmienia to jednak faktu, że coraz więcej kart graficznych do komputerów oraz urządzeń (m.in. MacBook) obsługuje DisplayPort. Pozwala to przypuszczać, że popularyzacja tego standardu będzie postępować dalej.

D-Terminal i Component video: analogowe interfejsy wideo kompatybilne z sygnałami wideo HD

Wśród wejściowych interfejsów wideo znajdują się standardy D-Terminal i Component video. W obu przypadkach sygnał wideo jest identyczny i składa się z trzech składowych: Y dla jasności i synchronizacji, Pb (Cb) dla różnicy między niebieskim i Y oraz Pr (Cr) dla różnicy między czerwonym i Y. Razem znane są jako sygnał Component video. Cechą charakterystyczną tej technologii jest możliwość odbierania i przesyłania analogowych sygnałów wideo w wysokiej jakości dzięki pominięciu procesu rozdzielania i łączenia sygnału wideo.

 Componet video inputs
Component video przesyła sygnały wideo za pomocą trzech wtyczek.

Wejście Component video ma oddzielne, oznaczone innym kolorem gniazdo dla każdego z trzech typów sygnału wideo: zielone dla Y, niebieskie dla Pb (Cb) i czerwone dla Pr (Cr). W większości przypadków kompatybilne formaty wideo to 480i, 480p, 720p i 1080i (złącza Y, Cb i Cr obsługują format wideo 480i, a złącza Y, Pb i Pr formaty wideo wyższej jakości).

Choć porty Component video oferują lepszą jakość sygnału niż większość pozostałych analogowych wejść wideo, wiążą się z nimi także pewne niedogodności, m.in. bardziej skomplikowane połączenia (wynikające z obecności trzech gniazd zamiast jednego) oraz większe wymagania dotyczące pamięci urządzeń wyposażonych w takie porty. Ponadto wejścia Component video nie pozwalają na przesyłanie sygnałów kontrolnych. W Japonii powszechnie używa się standardu D-Terminal, stworzonego przez organizację JEITA (Japan Electronics and Information Technology Industries Association), w którym wprowadzono rozwiązania ograniczające powyższe problemy.

D-Terminal łączy trzy składowe sygnału Component video w jednym kablu, a także obsługuje sygnał kontrolny pozwalający określić linie skanowania, metodę skanowania oraz proporcje obrazu. Co ciekawe, nazwa „D-Terminal” pochodzi od kształtu złącza, które przypomina literę D, a nie od słowa „digital” („cyfrowy”) – sygnały przesyłane przez D-Terminal są analogowe.

W tabeli poniżej przedstawiono typy złączy D-Terminal (D1 – 5) i odpowiadające im formaty wideo. Choć wiele produktów ma złącza D5 kompatybilne z sygnałem wideo 1080p, nie jest to sprecyzowane w oficjalnym standardzie JEITA.

 D-Terminal
Złącze D-Terminal żeńskie (zdjęcie z lewej) i męskie (zdjęcie w środku). Obie końcówki kabla D-Terminal mają zaczep zapobiegający przypadkowemu odłączeniu (zdjęcie z prawej). Złącze ma 14 pinów.
Typy złączy D-Terminal i odpowiadające im formaty wideo
480i
(720 x 480 pikseli / z przeplotem)
480p
(720 x 480 pikseli / bez przeplotu)
1080i
(1920 x 1080 pikseli / z przeplotem)
720p
(1280 x 720 pikseli / bez przeplotu)
1080p
(1920 x 1080 pikseli / bez przeplotu)
D1
D2
D3
D4
D5

Porównanie obrazów uzyskanych w standardach Component video i D-Terminal wykazuje, że Component video pozwala osiągnąć lepszą jakość. Niektórzy twierdzą, że różnica jest jeszcze bardziej widoczna, gdy używa się dłuższych kabli.

S-Video i Composite video: analogowe interfejsy wideo w standardowej jakości

Kolejne dwa rodzaje portów wideo to S-Video i Composite video. W obu przypadkach do odtworzenia obrazu wideo służą składowe (jasność i kolor), które razem tworzą kompozytowy sygnał wideo. Port Composite video przesyła sygnał bez żadnych modyfikacji, a port S-Video podczas przesyłania sygnału dzieli go na składowe (jasność i kolor). Dzielenie i łączenie składowych wymaga mniej przetwarzania, w związku z czym port S-Video zapewnia wyższą jakość obrazu niż port Composite video.

 S-Video and composite ports
Złącze RCA ma trzy pojedyncze piny w jednym rzędzie. Pin żółty to żeńskie złącze Composite (zdjęcie z lewej). Większość kabli Composite to pojedyncze kable z trzema wtyczkami. Wtyczka żółta służy do przesyłania wideo, a czerwona i biała do przesyłania stereo audio (zdjęcie w środku). Na zdjęciu z prawej widać żeńskie złącze S-Video z czterema pinami.

Istnieją dwa typy portów S-Video: port S1 potrafi zidentyfikować wideo w formacie 4:3 i 16:9, a port S2 potrafi zidentyfikować wideo w formacie letterbox z czarnymi paskami u góry i u dołu, aby wyświetlić obraz w formacie 16:9 na monitorze o proporcjach 4:3. Urządzenie odbierające sygnał wideo w formacie 16:9 lub letterbox przeprowadza skalowanie i wyświetla obraz w odpowiednich proporcjach.

Porty S-Video i Composite obsługują obrazy wideo maksymalnie w standardzie NTSC (480i). W przyszłości będą prawdopodobnie stopniowo wycofywane i ich użytkowanie zostanie ograniczone do zastosowań wymagających połączenia ze starszym sprzętem wideo, np. z odtwarzaczami kaset VHS lub kamerami wideo.

Analogowe interfejsy wideo (łącznie z D-Terminal i Component video) można uszeregować w kolejności od standardu dającego najlepszą jakość obrazu po standard dający najgorszą jakość obrazu: są to kolejno Component video, D-Terminal, S-Video, Composite video.

Port USB jako interfejs wideo

Na zakończenie wróćmy jeszcze do złączy stosowanych w komputerach PC. Niektóre z nowych urządzeń używają portów USB do wyświetlania obrazu z komputera. Choć standard USB nie był w zamierzeniu stworzony jako interfejs do wyświetlania obrazu, pojawiło się zapotrzebowanie na nowy sposób tworzenia konfiguracji wielomonitorowych (zwłaszcza dla laptopów i tanich netbooków), który byłby prostszy niż ten wykorzystujący kabel D-Sub.

Większość tego typu urządzeń stanowią adaptery, które z jednej strony łączą się z komputerem PC przez port USB, a z drugiej strony mają wyjścia DVI-D lub DVI-I umożliwiające połączenie z monitorami LCD. Po zainstalowaniu sterownika komputer rozpoznaje adapter jako adapter monitora. Użytkownik może więc stworzyć konfigurację wielomonitorową w systemie Windows uruchamiając drugi monitor podłączony do adaptera. W takim układzie jakość połączenia nie jest jednak idealna i nie nadaje się dla użytkowników, którzy potrzebują szybkiej reakcji – przy połączeniu za pomocą adaptera mogą pojawiać się opóźnienia ruchów myszki oraz wpisywania znaków na klawiaturze.

Niewielka liczba monitorów LCD dostępnych na rynku używa USB jako wejściowego interfejsu wideo, co umożliwia wyświetlanie obrazu z ekranu komputera przez połączenie USB między komputerem a monitorem. Monitory oferujące taką możliwość świetnie nadają się do pracy z laptopami i netbookami, ponieważ pozwalają używać laptopów podłączonych do dużych monitorów LCD w biurze lub domu, po czym po prostu odłączyć jeden kabel USB, schować laptopa do torby i zabrać go ze sobą.

Wróć do początku